Czasowniki modalne tworzą odrębną grupę czasowników, charakteryzujących się odrębnymi formami i funkcjami. Należą do nich: can, could, may, might, will, would, shall, should, ought to, must, need, dare i used to.

Czasowniki modalne możemy podzielić według funkcji zastosowania. I tak, do wyrażenia:

możliwości i umiejętności zastosujemy - can, could i to be able to;

pozwolenia - may, might, can i could;

pewności i możliwości - may, might i could;

opinii i przypuszczenia - must i can't;

próśb - can, may, could, might;

obowiązku i konieczności - must i have to;

zakazu - mustn't, may not i can't;

braku obowiązku i przymusu - needn't, don't need i don't have to;

rady i zaleceń - shall i should;

opisania zwyczaju - used to i would;

śmiałości lub jej braku - dare;

oczekiwań i zobowiązań - should i ought to.


Czasowniki modalne łączy kilka cech:

A) brak końcówki -s w 3 osobie lp. czasu Simple Present

She can do it. - Ona może to zrobić.

B) po czasowniku modalnym występuje czasownik w formie bezokolicznika (z wyjątkiem ought to):

We must go there. - Musimy tam iść.

C) brak form ciągłych

D) czasowniki modalne występują w ściśle określonych czasach. Dlatego część z nich posiada formy zastępcze (np. can - to be able to; must - to have to), których używamy w pozostałych czasach:

I had to visit her. - Musiałem ją odwiedzić.